Russian-Polish Dictionary of Theology
ks. Michał Kaszowski
теологический словарь
русско-польский
Teologiczny słownik rosyjsko-polski
Благая Весть = Dobra Nowina
благий = (arch.) dobry zob. благой
благоверный = (благов`ерный) błagowiernyj (car, kniaź lub inny władca zaliczony w poczet świętych przez Kościół Prawosławny)
благовествование = (благовествов`ание, -я) głoszenie // благовествование Евангелия - głoszenie Ewangelii
благовестник = (благов`естник, -а) głosiciel Dobrej Nowiny, ewangelizator, ewangelista (Dz 21,8)
благоволительный = życzliwy // Бог открывается людям, напоминая о своем всемогущем, благоволительным и освободительном действии в истории (ККЦ 2084) - Bóg objawia się ludziom, przypominając o swoim wszechmocnym, życzliwym i wyzwalającym działaniu w historii
благовоние = (благов`оние, -я) woń, aromat
благовония = (благов`ония) wonności
благоговеть = (благогов`еть, -`ею, -`еет) otaczać czcią, szacunkiem, kultem, oddawać cześć // Католическая Церковь поклонялась и продолжает поклоняться Таинству Евхаристии и благоговеть должным образом перед ним (ККЦ 1378) – Kościół Katolicki oddawał kult i nadal otacza kultem Sakrament Eucharystii, i z pietyzmem nadal oddaje mu cześć
благодарственный = (благод`арственный) dziękczynny, pełen wdzięczności // Благодарственная молитва – modlitwa dziękczynna
благожелательность = (благожел`ательность, -и) życzliwość, przychylność, wspaniałomyślność // Традиция Церкви перечисляет двенадцать таких проявлений: «любовь, радость, мир, долготерпение, великодушие, благость, благожелательность, кротость, верность, скромность, воздержание, целомудрие» (Гал 5,22-23). (ККЦ 1832) - Tradycja Kościoła wymienia dwanaście takich przejawów: "miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wspaniałomyślność, łaskawość, wierność, skromność, wstrzemięźliwość, czystość" (Ga 5, 22-23)
благожелательный = (благожел`ательный; кр. ф. -лен, -льна) życzliwy, przychylny
благолепие = (благол`епие, -я) piękność, wytworność, wspaniałość, świetność // С особым усердием Церковь заботилась о том, чтобы священная утварь достойно и благообразно служила благолепию богопочитания (KL 122) – Ze szczególną troską Kościół dbał o to, aby sprzęty liturgiczne godnie i dostojnie przyczyniały się do uświetnienia kultu
благолепный = (благол`епный; кр. ф. -пен, -пна) wspaniały, piękny, wytworny, świetny // поклонитесь Господу в благолепном святилище (Его). (Пс 29,2) – uwielbiajcie Pana we wspaniałym Przybytku Jego
благополучный = (благопол`учный; кр. ф. -чен, -чна) pomyślny, szczęśliwy // благополучные условия супружеской и семейной ячейки». (ККЦ 2250) – pomyślna sytuacja małżeńskiej i rodzinnej wspólnoty
благопристойность = (благоприст`ойность, -и) przyzwoitość
благорасположение = (благорасполож`ение, -я) życzliwość, przychylność // взаимное благорасположение – wzajemna życzliwość
благорасположенный = (благораспол`оженный; кр. ф. -ен, -ена) życzliwy, przychylny, dobrze usposobiony // Дух Святой подгототавливает к таинствам словом Божиим и верой, воспринимающей слово в благорасположенных сердцах (ККЦ 1133) - Duch Święty przygotowuje do sakramentów przez słowo Boże i wiarę, przyjmuącą słowo w sercach dobrze usposobionych.
благостный = (бл`агостный; кр. ф. -тен, -тна) dobroczynny // Через это святое помазание по благостному милосердию Своему да поможет тебе Господь благодатью Святого Духа (ККЦ 1513) - Przez to święte namaszczenie niech Pan w swoim doborczynnym miłosierdziu wspomoże cię łaską Ducha Świętego // благостно = dobroczynnie // Действие его допущено Провидением Божиим, которое мощно и благостно управляет историей человека и мира (ККЦ 395) - Działanie jego jest dopuszczone przez Bożą Opatrzność, która z mocą i dobroczynnie kieruje historią człowieka i świata.
благостыня = (благост`ыня, -и, р. мн. -`ынь) okazywanie łaskawości, dobre działanie, okazywanie pomocy, wspieranie // благостыня Господа (ср. Иер 31,12) – błogosławieństwo Pana, łaskawość Bana, hojność Boża
благотворитель = (благотвор`итель, -я) dobroczyńca, czyniący dobro, okazujący miłosierdzie // благотворитель ли, благотвори с радушием (Рим 12,6-8). (ККЦ 2004) - dobroczyńcą (jesteś) - okazuj dobro z serdecznością
благотворительность = (благотвор`ительность, -и) dobroczynność, akcja charytatywna, działalność charytatywna // Она делает это с помощью бесчисленных дел благотворительности (ККЦ 2448) - Czyni to przez niezliczone dzieła dobroczynności (charytatywne)
благотворительный = (благотвор`ительный) dobroczynny, charytatywny, filantropijny // благотворительная деятельность - działalność charytatywna
благотворить = (благотвор`ить, -р`ю, -р`ит) wyświadczać dobro, okazywać dobro // благотворитель ли, благотвори с радушием (Рим 12,6-8). (ККЦ 2004) - dobroczyńcą (jesteś) - okazuj dobro z serdecznością
благочиние = 1. W kościele prawosławnym grupa cerkwi, podporządkowana jednemu duchownemu, sprawującemu w odniesieniu do nich funkcję administracyjną Odpowiednik dekanatu w kościele katolickim. // 2. przyzwoitość, dobre maniery
благочинный = (благоч`инный) 1. W kościele prawosławnym duchowny, który wypełnia administracyjną funkcję w odniesieniu do grupy cerkwi. Odpowiednik dziekana w kościele katolickim. // 2. przyzwoity, odpowiedni
блеск = (блеск, -а) blask, jasność, wspaniałość // об этом свидетельствует блеск их славы. (ККЦ 330) - świadczy o tym blask ich chwały
близость = (бл`изость, -и) 1. bliskość // усыновление, устанавливающее между Богом и Его тварью отношения особой близости (ККЦ 441) - synostwo ustanawiające między Bogiem i Jego stworzeniem związki szczególnej bliskości // 2. знак близости с Богом (ККЦ 378) - znak zażyłości z Bogiem
блистательный = (блист`ательный; кр. ф. -лен, -льна) olśniewający, wspaniały, świetny // Нет учения лучшего, более ценного и блистательного, чем текст Евангелия (ККЦ 127) - Nie ma nauki lepszej, bardziej wartościowej i olśniewającej niż tekst Ewangelii
Блондель Морис = Blondel Maurice (filozof)
блудилище = (блуд`илище) miejsce lub pomieszczenie dla kultu bożków (2 Krl 23,7; Ez 16,24)
блудник = (блудн`ик, -`а) rozpustnik
блудница = (блудн`ица, -ы, тв. -ей) nierządnica, rozpustnica, ladacznica // он разорвал завет и вел себя как блудница (ККЦ 762) - zerwał przymierze i zachował się jak nierządnica
блудодеяние = (блудоде`яние, -я) rozpusta, rozwiązłość, nierząd // Есть верный слух, что у вас появилось блудодеяние (1 Кор 5,1) – słyszy się, że pojawiałо się między wami rozpusta